Na diverse telefoontjes met het kantoor in Canada hielden we eigenlijk al rekening met het feit dat de kaart van Erik opnieuw aangevraagd/aangemaakt moest worden. Niemand kon ons namelijk vertellen waar de kaart was. Het advies was om een periode van zes weken af te wachten en anders inderdaad melding te doen van vermissing. Net na het aflopen van deze periode kregen we bericht van de collega van Annemarie. Haar tante in Vancouver had post ontvangen op naam van Erik, zou het dan toch nog goedkomen... Binnen een week was de post gearriveerd en ja hoor, het bleek het visum van Erik te zijn.
Als dank hebben we een Deventer-koekpakket verstuurd naar de tante in Vancouver, dat viel in de smaak.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten