Netwerken

Het is al even geleden sinds ons laatste bericht en we zijn inmiddels weer terug van onze winterse reis naar Canada. Het was een bewuste keuze om in de winter naar Canada te gaan, juist om te ervaren hoe het er dan is. Want als we er straks wonen, zitten we er ook niet alleen in de zomer.

Vooraf hadden we de tip gekregen om te gaan netwerken, iets wat erg belangrijk is in Canada, o.a. voor het vinden van een baan. In overleg met Jeniffer Hobbs (oriëntatie Canada) is er een 'netwerkplan' opgesteld voor de dagen dat we in Kelowna verbleven. Zij heeft contact gelegd met onder meer (potentiële) werkgevers, instanties (immigratiebureau), de bank en de Curlingclub. Zelf hadden we inmiddels een afspraak gemaakt met een Nederlandse makelaar (Bert Ter Horst). Goed voorbereid gingen we op reis.

Al op de eerste dag werden we geconfronteerd met winterse omstandigheden die meteen roet in het eten gooiden. Zo kwamen we vanuit Canmore niet verder dan Banff, slechts 30 km. verderop omdat alle wegen versperd waren vanwege lawines. Na de eerste teleurstelling realiseerden we dat we niet alles in eigen hand hebben en we misschien heel veel willen maar dat dat niet altijd lukt. Gelukkig bleek de weg de volgende dag open en konden we onze route vervolgen.

Na drie dagen kwamen we aan in Kelowna, de stad waar we in de toekomst waarschijnlijk willen gaan wonen. We kwamen vanuit Vernon en reden langs het Kalamalka Lake en Wood Lake en kwamen via de noordkant de stad binnen. De eerste indruk was niet meteen heel enthousiast maar dat had er waarschijnlijk mee te maken dat we niet aan de mooiste kant de stad binnenkwamen en we ook een hoop industrie tegenkwamen. Gelukkig hebben we in de vier dagen dat we er waren een heleboel kunnen zien en met veel mensen gesproken.

Zo zijn er mooie wijken met aantrekkelijke huizen met een prachtig uitzicht op het meer of de bergen rondom, Kelowna ligt namelijk in een vallei en is omgeven door bergen.
Door de verschillende contacten die we hebben gehad met mensen hebben we een indruk gekregen van het leven in Kelowna; het blijkt een zeer aantrekkelijke stad te zijn, met name vanwege het gunstige klimaat. Zo kent Kelowna alle vier de seizoenen en veel mensen uit de provincie Alberta kopen hier een tweede huis. Daardoor ligt de gemiddelde huizenprijs (helaas) ook hoger dan in andere plaatsen.
Het netwerken verliep heel ontspannen en er werd alle tijd genomen om ons te woord te staan; zelfs wanneer je geen afspraak hebt is het geen probleem wanneer je onverwachts binnenkomt. Dat was verrassend!
Het enige wat ze er niet kennen is het aanbieden van een kop thee of koffie... zo kun je twee uur bij een (Nederlandse) makelaar zitten zonder dat er wat te drinken wordt aangeboden. Dat is hier heel normaal en veel bedrijven hebben niet eens de mogelijkheid om koffie te zetten. Mensen halen hier hun koffie buiten de deur. Dat wordt straks onze eigen thermoskan meenemen....

Een grote verademing is ook de 'rust' op de wegen. Ondanks dat je in een stad zit en er ook daar allerlei verkeer is, is het niet te vergelijken met Nederland. Zo zaten wij met ons hotel in West-Kelowna en moesten we 17 km rijden, over de brug, om in het centrum te komen. Zelfs tijdens de spits deden we hier slechts 15 minuten over.
Op de laatste dag zijn we bij het curlingcentrum geweest, curlen is een zeer populaire sport hier in Canada en zeker in deze periode zie je het overal op tv. Voor Annemarie was het de eerste keer dat ze het zag en dan ziet het er toch wel een beetje raar uit, dat 'vegen op het ijs'.
De manager van het centrum, een vriendelijke en enthousiaste man heeft ons er alles over verteld. Zo blijkt het naast een populaire sport ook een groot sociaal gebeuren te zijn, en daarmee een ideale manier om hier 'in te burgeren'. Het aanmeldformulier hebben we al meegekregen.

Naast het netwerken hebben we ook de omgeving bezichtigd, de natuur is voor ons een belangrijke reden om deze stap te zetten. Zo ben je vanuit het centrum al met een minuut of 5-10 in de natuur, hoor je niet veel meer dan de stilte en wordt je middels een bordje gewaarschuwd voor beren.

Daarnaast zijn we nog naar 'Big White' geweest, dat is een wintersportgebied op 45 minuten rijden van Kelowna. De Canadezen kijken ons met grote ogen aan als we hen vertellen dat we nog nooit hebben geskied, iets dat ze zich hier niet kunnen voorstellen. Erik roept nu al dat hij meteen gaat leren skieën zodra hij hier woont.

Daarmee kwam ons bezoek aan Kelowna ten einde. We zijn vervolgens op weg gegaan naar de Rocky Mountains waar we nog ruim een week hebben genoten van de prachtige natuur en ons als mummies hebben ingepakt om ons te wapenen tegen temperaturen van beneden de -30 graden.
Mocht je het leuk vinden om meer te lezen over onze reis of om foto's te zien, klik dan hier.